“Çalışmak ya da Çalışmamak”: Türkiye’de Kentsel Alanlarda Yaşayan Kadınların İşgücüne Katılmama Kararlarının Olası Belirleyicileri


“Work or not to Work”: Possible Determinants of Female Non-Participation Decisions in the Urban Labor Force in Turkey


Prof. Dr. Kemal YILDIRIM
Ö¤r. Gör. Dr. Günsel DOĞ⁄RUL


ÖZET
Bu çalısmada Türkiye’de kentsel alanlarda yasayan kadınların isgücüne katılmama kararlarının olası belirleyicilerinin arastırılması amaçlanmıstır. Çalısmada kadınların sosyo-demografik özellikleri ve aile yapılarını dikkate alan bir yaklasım benimsenmistir. Kullanılan veriler Türkiye Istatistik Kurumu tarafından hazırlanan 2003 yılı Hanehalkı Bütçe Anketinden elde edilen fert düzeyinde verilerdir. Kadınların isgücüne katılmama kararlarını etkileyen faktörlere, tüm kadınlar, evli kadınlar olmak üzere iki ayrı lojistik regresyon modeliyle bakılmıstır. Bu modellerden elde edilen bulgular medeni durumun, esin egitim düzeyinin, ekonomik durumun ve çocuk sayısının kadınların isgücüne katılmamalarında önemli etkenler oldugu yönündedir. Egitim seviyesi yükseldikçe kadınlar isgücüne katılım konusunda daha istekli hale gelmektedir. Esin egitim seviyesi yükseldiginde kadınların katılım olasılıgının da azaldıgı gözlenmistir. Ailenin ekonomik durumu iyilestiginde diger bir deyisle ailenin kullanılabilir yıllık geliri arttıgında ve oturulan konutun mülkiyetine sahip olundugunda, kadın katılım konusunda istekli davranmamaktadır. Diger taraftan hanedeki çocuk sayısı isgücüne katılmama ihtimalini arttırmaktadır. 7-18, 0-6 yas aralıgında yer alan çocukların varlıgının ise sanılanın aksine kadının isgücü piyasasına katılma olasılıgını arttırdıgı tespit edilmistir. Dolayısıyla, kadınların çalısmama kararında çocugun yas aralıgı degil çocuk sayısı önem tasımaktadır.


ABSTRACT
This study attempts to explore the factors influencing women’s decision not to enter the labour force in urban Turkey. It adopts an approach which emphasises women’s socio-demografic characteristics and their family backrounds. The evidence comes from a Household Budget Survey for the year of 2003 conducted by the Turkish Statistical Institution. Factors underlying female labor force participation are discussed on the basis of two logistic regression models: one for the whole data set, the other for the subset of married women. The findings of the models indicate the importance of marital status, husbands’education, economical status and the number of children as determinants of non-participation. Odds of non-participation decreases for the unmarried status. It is much more likely for single women to participate in the labour force. University and higher graduates are more willing to participate compared to less educated women. When the income situation of household improves women tend not to participate in the labor force. On the other hand, willingness to non-participate is positively affected by the number of children. The age groups of children do not keep married women from working outside the home. Therefore, it is not the age groups of children, but the number of children which affect the nonparticipation decision of married women.


ANAHTAR KELİMELER: Kadın Isgücü, Isgücüne Katılmama, Kentsel Isgücü, Türkiye, Lojistik Regresyon


KEYWORDS: Female Labor, Non-Participation, Urban Labor Force, Turkey, Logit Regression

[PDF]